{"id":180,"date":"2016-11-21T11:49:36","date_gmt":"2016-11-21T10:49:36","guid":{"rendered":"http:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/?p=180"},"modified":"2019-09-17T11:26:06","modified_gmt":"2019-09-17T09:26:06","slug":"general-aleksander-jerzy-narbut-luczynski-i-jego-zwiazki-z-wyszkowem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/2016\/11\/21\/general-aleksander-jerzy-narbut-luczynski-i-jego-zwiazki-z-wyszkowem\/","title":{"rendered":"Gen. Aleksander Jerzy Narbut-\u0141uczy\u0144ski i jego zwi\u0105zki z Wyszkowem"},"content":{"rendered":"

Rocznica odzyskania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci jest okazj\u0105 by przedstawi\u0107 sylwetk\u0119 gen. Aleksandra Jerzego Narbut-\u0141uczy\u0144skiego, kawalera Orderu Wojennego Virtuti Militari, najwy\u017cszej rangi pi\u0142sudczyka zwi\u0105zanego z Wyszkowem<\/strong>.<\/p>\n

<\/p>\n

Aleksander Jerzy \u0141uczy\u0144ski urodzi\u0142 si\u0119 28 lutego 1890 r. w Skierniewicach, w ch\u0142opskiej rodzinie. Studiowa\u0142 prawo we Lwowie i filozofi\u0119 w Leodium (Li\u00e8ge, Belgia), by\u0142 w Dru\u017cynach Strzeleckich. W latach 1914 \u2013 1917 s\u0142u\u017cy\u0142 Legionach Polskich; w pa\u017adzierniku 1914 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 porucznika, w marcu 1915 r. – kapitana. W tym czasie u\u017cywa\u0142 pseudonimu Narbutt.<\/p>\n

\"\"

Aleksander \u0141uczy\u0144ski – genera\u0142 brygady, nowo mianowany dow\u00f3dca OK V Krak\u00f3w – 1930; \u017ar\u00f3d\u0142o: Narodowe Archiwum Cyfrowe.<\/p><\/div>\n

W drugiej po\u0142owie 1917 roku, po kryzysie przysi\u0119gowym, by\u0142 internowany w Beniaminowie k. Niepor\u0119tu. W obozie w\u00a0Beniaminowie by\u0142o wielu m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy czekaj\u0105c na polityczne rozstrzygniecie sprawy je\u017adzili po okolicy i sk\u0142adali wizyty w dworach. Efektem tego by\u0142o wiele zawartych p\u00f3\u017aniej ma\u0142\u017ce\u0144stw, m.in. Aleksandra \u0141uczy\u0144skiego i Natalii J\u00f3zefy Leskiej z O\u0142dak\u00f3w k. Pu\u0142tuska.<\/p>\n

Od sierpnia do pa\u017adziernika 1918 r. mjr \u0141uczy\u0144ski by\u0142 zast\u0119pc\u0105 komendanta kurs\u00f3w oficerskich Polskich Si\u0142 Zbrojnych (mieszka\u0142 w Komorowie), od pa\u017adziernika do grudnia dow\u00f3dc\u0105 twierdzy Modlin. 1 listopada na czele oddzia\u0142u 2 Pu\u0142ku Piechoty przej\u0105\u0142 od Austriak\u00f3w twierdz\u0119 d\u0119bli\u0144sk\u0105. Potem by\u0142 organizatorem i\u00a0dow\u00f3dc\u0105 34 pp. W czerwcu 1919 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 pu\u0142kownika. W 1920 roku\u00a0 by\u0142 dow\u00f3dc\u0105\u00a0 XVIII Brygady Piechoty (lipiec \u2013 sierpie\u0144), walczy\u0142 pod Radzyminem, otrzyma\u0142 order Virtuti Militari. W kolejnych latach by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Grupy Operacyjnej, 9 Dywizji Piechoty, 2 Dywizji Piechoty Legion\u00f3w. 15 sierpnia 1924 r., w wieku 34 lat, zosta\u0142 genera\u0142em brygady (by\u0142 najm\u0142odszym genera\u0142em w Polsce mi\u0119dzywojennej). Od czerwca 1930 r. do wrze\u015bnia 1939 r. by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Okr\u0119gu Korpusu Nr V w Krakowie.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Szermiercze mistrzostwa armii w Krakowie. Widoczni od prawej: zast\u0119pca dow\u00f3dcy OK V p\u0142k dypl. Marian Boles\u0142awicz, dow\u00f3dca OK V gen. bryg. Aleksander Narbut- \u0141uczy\u0144ski, szef okr\u0119gowego Urz\u0119du Wychowania Fizycznego pp\u0142k Aleksander W\u00f3jcicki oraz komendant miasta Krakowa pp\u0142k Felicjan Madeyski – kwiecie\u0144 1934; \u017ar\u00f3d\u0142o: Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/p><\/div>\n

W 1933 r. zmieni\u0142 nazwisko rodowe z \u0141uczy\u0144ski na Narbut\u2013\u0141uczy\u0144ski. Narbut przez jedno \u201et\u201d, \u017ceby nie kolidowa\u0142o z rodem Narbutt\u00f3w.<\/p>\n

Z \u017con\u0105 Natali\u0105 (\u015blub wzi\u0119li w wyszkowskim ko\u015bciele w pa\u017adzierniku 1918 roku, \u015bwiadkiem na \u015blubie by\u0142 ks. Bronis\u0142aw Luty\u0144ski, dyrektor gimnazjum) mieli dwoje dzieci: Maryt\u0119 (1920-2008) z m\u0119\u017ca Myszkowsk\u0105 i Wojciecha (ur. 1924 r.). Lescy przyja\u017anili si\u0119 ze Skar\u017cy\u0144skimi z Rybienka. Pa\u0144stwo \u0141uczy\u0144scy nabyli dzia\u0142k\u0119 w Rybienku Le\u015bnym, na kt\u00f3rej w latach 30. pobudowali will\u0119 \u201eBellona\u201d, niedaleko pomnika ku czci Polak\u00f3w zamordowanych w 1920 r. przez czerezwyczajk\u0119. To by\u0142a ich jedyna w\u0142asno\u015b\u0107, w Krakowie mieli s\u0142u\u017cbowe mieszkanie.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Willa “Bellona” w Rybienku Le\u015bnym, zdj\u0119cie wykonane prze Zofi\u0119 Chom\u0119towsk\u0105 w 1938 roku. Poczt\u00f3wka ze zbior\u00f3w Dariusza \u015alubowskiego.<\/p><\/div>\n

– Ceni\u0142 go Pi\u0142sudski<\/em> \u2013 m\u00f3wi\u0142 o generale Narbut\u2013\u0141uczy\u0144skim gen. Stanis\u0142aw Komornicki, przez matk\u0119 spokrewniony z Natali\u0105 Lesk\u0105. \u2013 Kiedy przyje\u017cd\u017ca\u0142 do Krakowa, mieszka\u0142 w ich\u00a0 mieszkaniu s\u0142u\u017cbowym.<\/em><\/p>\n

W \u201eBellonie\u201d gen. Narbut\u2013\u0141uczy\u0144ski ostatni raz by\u0142 w lipcu 1939 r., sp\u0119dzi\u0142 tu kilkana\u015bcie dni. W kampanii wrze\u015bniowej by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 etap\u00f3w Armii \u201eKrak\u00f3w\u201d, potem przedosta\u0142 si\u0119 na Zach\u00f3d. Pocz\u0105tkowo nie przydzielono mu stanowiska, p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 naukowo dla potrzeb oddzia\u0142\u00f3w polskich na Zachodzie.<\/p>\n

Po wojnie nie wr\u00f3ci\u0142 do Polski, osiad\u0142 w USA. Do\u0142\u0105czy\u0142a do niego \u017cona, kt\u00f3ra okupacj\u0119 sp\u0119dzi\u0142a w Krakowie, i dzieci. Jest autorem autobiograficznej ksi\u0105\u017cki, wydanej w 1966 r. w Londynie, \u201eU kresu w\u0119dr\u00f3wki. Wspomnienia\u201d.<\/p>\n

Wspomnienia genera\u0142a Aleksandra Jerzego Narbut-\u0141uczy\u0144skiego wydane przez londy\u0144skie Wydawnictwo Gryf w 1966 roku.<\/p><\/div>\n

Gen. Aleksander Narbut\u2013\u0141uczy\u0144ski zmar\u0142 25 lipca 1977 r. Odznaczony by\u0142 orderem Virtuti Militari, orderem Polonia Restituta 4 klasy, Orderem Legii Honorowej (Francja), Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci, czterokrotnie Krzy\u017cem Walecznych i dwukrotnie Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\n

\"El\u017cbieta

El\u017cbieta Szczuka<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Jest to rozszerzona wersja artyku\u0142u, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 w nr 8 Tygodnika Nowy Wyszkowiak z 26 lutego 2008 roku pt. Najm\u0142odszy genera\u0142 w Polsce mi\u0119dzywojennej.<\/p>\n

\n