{"id":68,"date":"2016-11-08T00:54:39","date_gmt":"2016-11-07T23:54:39","guid":{"rendered":"http:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/?p=68"},"modified":"2019-09-20T12:49:55","modified_gmt":"2019-09-20T10:49:55","slug":"w-ogole-sie-nie-staralam-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/2016\/11\/08\/w-ogole-sie-nie-staralam-czesc-2\/","title":{"rendered":"W og\u00f3le si\u0119 nie stara\u0142am – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Zesp\u00f3\u0142 teatralny wyszkowskiej huty szk\u0142a (Feliks siedzi w \u015brodku) – Wyszk\u00f3w, 1948<\/p><\/div>\n

Karczmarczykowie \u2013 rodzina dobrego krawca<\/strong><\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Feliks Karczmarczyk urodzi\u0142 si\u0119 w Makowie Mazowieckim, gdzie jego ojciec W\u0142adys\u0142aw by\u0142 krawcem (matka \u2013 Zenobia z Sitarskich). Mia\u0142 czterech syn\u00f3w. Najstarszy by\u0142 Mieczys\u0142aw Jerzy (ur.1905) – oficer w 13 pu\u0142ku piechoty w Pu\u0142tusku, wojn\u0119 sp\u0119dzi\u0142 w oflagu Murnau, potem W\u0142adys\u0142aw Feliks (ur.1907), nast\u0119pnie Stanis\u0142aw Wojciech (1910-1996), kt\u00f3ry sko\u0144czy\u0142 AWF i by\u0142 nauczycielem w technikum kolejowym na Pradze, a najm\u0142odszy by\u0142 Kazimierz (ur.1916) \u2013 oficer artylerii. Ca\u0142\u0105 rodzin\u0105 przenie\u015bli si\u0119 do Pu\u0142tuska, bo tam by\u0142a dobra szko\u0142a \u015brednia, do kt\u00f3rej mogli ucz\u0119szcza\u0107 ich synowie.<\/p>\n

<\/p>\n

Sw\u00f3j zak\u0142ad krawiecki W\u0142adys\u0142aw prowadzi\u0142 przy rynku. By\u0142 dobrym krawcem, bo swoje sutanny szyli u niego nawet miejscowi ksi\u0119\u017ca. W rodzinie m\u00f3wiono na niego \u201eDziadek\u201d. Jego \u017cona \u017cywi\u0142a czeladnik\u00f3w, kt\u00f3rzy u niego praktykowali. Syn W\u0142adys\u0142aw Feliks sko\u0144czy\u0142 Gimnazjum im. Piotra Skargi, a nast\u0119pnie pedagogium nauczycielskie. W Wyszkowie zacz\u0105\u0142 prac\u0119 w po\u0142owie lat 30. Stanis\u0142aw Karczmarczyk, m\u0142odszy brat W\u0142adys\u0142awa, w 1946 roku o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Wis\u0142aw\u0105 Noskiewicz (1911-1991), pedagogiem i by\u0142\u0105 gimnastyczk\u0105, kt\u00f3ra bra\u0142a udzia\u0142 m.in. w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku. Pochodzi\u0142a z zamo\u017cnej warszawskiej rodziny Karola i Natalii Noskiewicz\u00f3w, kt\u00f3rzy w 1933 roku pobudowali w Rybienku Le\u015bnym letni\u0105 will\u0119. Efektowny niszczej\u0105cy budynek istnieje do dzi\u015b pod adresem Graniczna 18. Wszyscy synowie Karczmarczyk\u00f3w walczyli w kampanii wrze\u015bniowej i wszyscy prze\u017cyli wojn\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Dom Karola i Natalii Noskiewicz\u00f3w wybudowany w 1933 roku w Rybienku Le\u015bnym przy ulicy Matejki (dzisiejsza Graniczna 18).<\/p><\/div>\n

Wydarzenia wrze\u015bnia 1939 roku zasta\u0142y Agat\u0119 w rodzinnej wsi. Niemcy przychodzili tam wtedy po kobiety do skubania g\u0119si. W tamtym czasie cz\u0119sto odwiedza\u0142a przysz\u0142ych te\u015bci\u00f3w w Pu\u0142tusku, czasami zostaj\u0105c ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa na noc. Agata chc\u0105c unikn\u0105\u0107 wyw\u00f3zki na roboty do Niemiec, przy pomocy kolegi Wac\u0142awa Za\u0142\u0119skiego, podj\u0119\u0142a prace w niemieckiej jednostce, kt\u00f3ra handlowa\u0142a zwierz\u0119tami. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 obok katedry od strony rynku. Szef firmy by\u0142 Mazurem z E\u0142ku, z kt\u00f3rym \u0142atwo by\u0142o si\u0119 porozumie\u0107. W firmie pracowa\u0142a do 1941 roku.<\/p>\n

Kiedy Warszawa upad\u0142a, walcz\u0105cy na froncie Feliks nie poszed\u0142 do niewoli, tylko przebra\u0142 si\u0119 w cywilne ubranie i przedosta\u0142 do Pu\u0142tuska. Stamt\u0105d wraz z rodzicami i synem Niemcy wysiedlili go najpierw do Dzia\u0142dowa, a nast\u0119pnie do Muszyny w Sudetach. Nie mieszkali tam jednak zbyt d\u0142ugo, gdy\u017c \u017cona Jerzego, najstarszego syna Karczmarczyk\u00f3w, pochodzi\u0142a z zamo\u017cnej tarnowskiej rodziny i podczas okupacji czeka\u0142a w Tarnowie z dw\u00f3jka dzieci a\u017c m\u0105\u017c wyjdzie z oflagu. Karczmarczykowie zamieszkali wraz z nimi.<\/p>\n

Dom Strojeckich<\/strong><\/p>\n

Feliks, po zorientowaniu si\u0119 w sytuacji, przyjecha\u0142 do Wyszkowa, gdzie mia\u0142 najwi\u0119cej zawodowych znajomo\u015bci i dosta\u0142 prac\u0119 w szkole powszechnej utrzymywanej przez Niemc\u00f3w. Wtedy postanowi\u0142 \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 tu reszt\u0119 rodziny. Um\u00f3wi\u0142 szmuglera w okolicach Pniewa, kt\u00f3ry mia\u0142 przeprowadzi\u0107, wci\u0105\u017c pozostaj\u0105c\u0105 w Pu\u0142tusku Agat\u0119 przez zielon\u0105 granic\u0119. D\u0142ugi czas le\u017celi w kartoflach, czekaj\u0105c na odpowiedni\u0105 chwil\u0119, a\u017c w ko\u0144cu uda\u0142o jej si\u0119 niepostrze\u017cenie przebiec na drug\u0105 stron\u0119, gdzie Feliks czeka\u0142 z furmank\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Agata Karczmarczyk – Latoszek, czasy okupacji<\/p><\/div>\n

Na miejscu mia\u0142 ju\u017c wszystko przygotowane na jej przybycie. Wcze\u015bniej sprowadzi\u0142 z Tarnowa swoich rodzic\u00f3w i syna. Wszyscy zamieszkali na Latoszku w wynaj\u0119tym od pa\u0144stwa Strojeckich domu letniskowym. Gospodarz by\u0142 rzemie\u015blnikiem, gospodyni handlowa\u0142a z Warszaw\u0105. Na przyk\u0142ad kupowa\u0142a kury w Wyszkowie, skuba\u0142a je w domu i wioz\u0142a na handel do Warszawy. Mieli kilku syn\u00f3w, z kt\u00f3rych jeden zgin\u0105\u0142 podczas przemycania towaru na linii Warszawa-Wyszk\u00f3w. Dom sta\u0142 poni\u017cej domu Wi\u015bniewskich, niedaleko szosy warszawskiej, prowadzi\u0142 do niego drugi zjazd od strony Wyszkowa. Agata z m\u0119\u017cem zaj\u0119li pi\u0119tro, gdzie mieli dwa pokoje z kuchni\u0105. W\u0142adys\u0142aw i Zenobia Karczmarczykowie na parterze otworzyli zak\u0142ad krawiecki. Opr\u00f3cz nich na dole mieszka\u0142 tak\u017ce urz\u0119dnik drogowy z \u017con\u0105, a na g\u00f3rze Zygmunt Szulc z \u017con\u0105 Halin\u0105, na Latoszku urodzi\u0142o si\u0119 dwoje ich dzieci. Gospodarze Strojeccy mieszkali natomiast w niewielkim parterowym domku w podw\u00f3rku. Agata w\u00f3wczas nie pracowa\u0142a, troch\u0119 uczy\u0142a dzieci w domu. Przychodzi\u0142a do niej Danuta Wi\u015bniewska, c\u00f3rka organisty. W s\u0105siednim domu sklep spo\u017cywczy prowadzi\u0142a pani Bia\u0142kowa. Agata i W\u0142adys\u0142aw Feliks wzi\u0119li \u015blub w Warszawie w sierpniu 1941 roku.<\/p>\n

Drugi front<\/strong><\/p>\n

Przechodz\u0105cy w 1944 roku front da\u0142 si\u0119 ziemiom mazowieckiem powa\u017cnie we znaki. Wyzwolicielskie wojska radzieckie wchodz\u0105c na zniszczone tereny polskie, prawem zwyci\u0119zcy zaprowadza\u0142y nowy porz\u0105dek. Byli to w wi\u0119kszo\u015bci \u017co\u0142nierze niewykszta\u0142ceni i nieobyci z dobrymi warunkami sanitarnymi, tote\u017c zaj\u0119te przez siebie tereny traktowali z w\u0142a\u015bciw\u0105 sobie bezpretensjonalno\u015bci\u0105. Dom Strojeckich mia\u0142 troch\u0119 szcz\u0119\u015bcia, gdy\u017c jeden z jego pokoi zaj\u0119li Rosjanie na sw\u00f3j sztab, a jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej na przemyconym z Pu\u0142tuska tapczanie kilka nocy podczas przesuwania si\u0119 frontu przespa\u0142 radziecki genera\u0142. Jego ordynans by\u0142 odpowiedzialny za palenie w piecu, wi\u0119c w domu zawsze by\u0142a odpowiednia ilo\u015b\u0107 drewna.<\/p>\n

Agata Karczmarczyk – lata 40.<\/p><\/div>\n

Mniej szcz\u0119\u015bcia mia\u0142y Mory. W wyniku dzia\u0142a\u0144 wojennych w 1944 roku du\u017co wsi wzd\u0142u\u017c Narwi zosta\u0142o spalonych m.in. Dzier\u017cenin, Kacice, \u0141ubienica, Karniewek, ale tak\u017ce w\u0142a\u015bnie Mory. Rodzinna wie\u015b Agaty by\u0142a zniszczona do tego stopnia, \u017ce zawalona zosta\u0142a nawet studnia, a na okolicznych \u0142\u0105kach wyci\u0119to wszystkie olszyny. Kiedy front zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do wsi, Antonina z synem i cz\u0119\u015bci\u0105 dobytku uciek\u0142a do rodziny w okolice Ciechanowa. Ostrza\u0142 wsi zacz\u0105\u0142 si\u0119 w momencie kiedy Lucjan Kamer, kt\u00f3ry zosta\u0142 na gospodarstwie, sma\u017cy\u0142 sobie nale\u015bnika. Zaskoczony zd\u0105\u017cy\u0142 uratowa\u0107 tylko konia i w\u00f3z. Pozosta\u0142\u0105 przy \u017cyciu ludno\u015b\u0107 Rosjanie przesiedlili na drug\u0105 stron\u0119 Narwi. Tym sposobem Kamer wraz z jednym z s\u0105siad\u00f3w, Wr\u00f3blem trafi\u0142 do Olszanki, gdzie zatrzymali si\u0119 w stodole jednego gospodarzy. S\u0105siad wiedzia\u0142, \u017ce Kamer jest por\u00f3\u017cniony z przybran\u0105 c\u00f3rk\u0105 i pierwszy si\u0119 do niej nie odezwie z pro\u015bba o pomoc, wi\u0119c sam poszed\u0142 na Latoszek i powiedzia\u0142, \u017ce Kamer \u015bpi w stodole w Olszance, a jesienne noce robi\u0105 si\u0119 ju\u017c coraz zimniejsze. Feliks, nie zwa\u017caj\u0105c na wszelkie rodzinne niesnaski, za\u0142o\u017cy\u0142 beret, wsiad\u0142 na rower i przywi\u00f3z\u0142 Kamera na ramie do domu. Od tej pory Lucjan Kamer niebywale spokornia\u0142. Sta\u0142 si\u0119, jak okre\u015bla\u0142a po latach pani Agata, prawdziwym anio\u0142em, jego wybuchowy charakter jakby zupe\u0142nie wyparowa\u0142. Przekona\u0142 si\u0119 tak\u017ce do swojego wyuczonego zawodu. Wraz z ojcem Feliksa przez prawie trzy lata prowadzili zak\u0142ad krawiecki na Latoszku. Zarobione tym sposobem pieni\u0105dze przesy\u0142a\u0142 \u017conie, by mog\u0142a odbudowa\u0107 dom w Morach, do kt\u00f3rych wr\u00f3ci\u0142 1947 roku.<\/p>\n

W 1945 roku Karczmarczykom urodzi\u0142a si\u0119 c\u00f3rka El\u017cbieta (obecnie mieszkaj\u0105ca w Australii), a w 1948 syn Pawe\u0142. W p\u00f3\u017aniejszym czasie Kamer lubi\u0142 siada\u0107 i czyta\u0107 \u015awierszczyki swojej wnuczce.<\/p>\n

Nowe socjalne fronty<\/strong><\/p>\n

Czasy powojenne okaza\u0142y si\u0119 dla rodziny do\u015b\u0107 \u0142askawe. Agata w 1945 roku dosta\u0142a prac\u0119 w SP 1, gdzie uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego oraz ta\u0144c\u00f3w ludowych w ramach wychowania fizycznego. Dyrektor powierzy\u0142 jej prowadzenie ruchomej biblioteki. By\u0142a to inicjatywa wydawnictwa Czytelnik, kt\u00f3ra polega\u0142a na tym, \u017ce do danej szko\u0142y przyje\u017cd\u017ca\u0142a szafa z ksi\u0105\u017ckami, kt\u00f3re przez jaki\u015b czas mo\u017cna by\u0142o wypo\u017cycza\u0107, a potem ksi\u0105\u017cki jecha\u0142y do innej szko\u0142y. Na pierwszej radzie pedagogicznej po zako\u0144czeniu wojny, dyrektor Maksymilian Lisowski wyg\u0142osi\u0142 znacz\u0105ce przem\u00f3wienie, o nadchodz\u0105cych nowych socjalnych frontach, kt\u00f3rym konserwatyzm musi ust\u0105pi\u0107 miejsca, por\u00f3wnuj\u0105c t\u0119 sytuacj\u0119 do reali\u00f3w angielskich, gdzie Churchill \u00a0musia\u0142 odej\u015b\u0107, by kraj m\u00f3g\u0142 si\u0119 modernizowa\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Klasa 7 SP wraz z gronem pedagogicznym – 4 lipca 1944<\/p><\/div>\n

Kiedy schorowany dyrektor SP2 J\u00f3zef Kulesza opuszcza\u0142 Wyszk\u00f3w w 1946 roku po \u015bmierci najstarszej c\u00f3rki, zaprosi\u0142 do siebie przysz\u0142ego kierownika szko\u0142y W\u0142adys\u0142awa Feliksa Karczmarczyka wraz z \u017con\u0105 Agat\u0105. Le\u017ca\u0142 wtedy chory w \u0142\u00f3\u017cku i przestrzega\u0142 Agat\u0119, by jako \u017cona kierownika nigdy nie wtr\u0105ca\u0142a si\u0119 w sprawy personalne szko\u0142y. Feliks sprawowa\u0142 funkcj\u0119 kierownika SP2 w latach 1946-1948, r\u00f3wnolegle bra\u0142 te\u017c udzia\u0142 w przedstawieniach organizowanych przez rodzin\u0119 Rytl\u00f3w, a tak\u017ce prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 teatralny przy hucie szk\u0142a. Mia\u0142 zami\u0142owanie do teatru po swojej ciotce, znanej aktorce Perzy\u0144skiej.<\/p>\n

\n

\u2013<\/em>W szkole przezywali\u015bmy go \u201eSzczecina\u201d, z racji na g\u0119ste w\u0142osy \u2013 wspomina\u0142a jego uczennica Teresa Kryczy\u0144ska z domu Szulc<\/em> \u2013<\/em>Uwielbiali\u015bmy robi\u0107 mu r\u00f3\u017cne kawa\u0142y, np. kiedy\u015b wysmarowali\u015bmy t\u0142uszczem tablic\u0119 i kiedy chcia\u0142 co\u015b na niej napisa\u0107, kreda zacz\u0119\u0142a si\u0119 nienaturalnie \u015blizga\u0107. Zdenerwowa\u0142 si\u0119,\u00a0 kaza\u0142 nam zdj\u0105\u0107 tablic\u0119, pokaza\u0142 palcem za okno na podmok\u0142\u0105 \u0142\u0105k\u0119 na ty\u0142ach szko\u0142y i zarz\u0105dzi\u0142 mycie na niej tablicy. Kiedy j\u0105 umyli\u015bmy kaza\u0142 napisa\u0107 \u201ejeste\u015bmy g\u0142upcy\u201d i chodzi\u0107 z tablic\u0105 po mie\u015bcie. Oczywi\u015bcie wszystko by\u0142o p\u00f3\u0142 \u017cartem, p\u00f3\u0142 serio i klasa mia\u0142a z tego wi\u0119kszy ubaw ni\u017c kar\u0119.<\/p>\n<\/blockquote>\n

W 1948 roku odbywa\u0142a si\u0119 w szkole konferencja nauczycielska, na kt\u00f3r\u0105 z ramienia Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego przyjecha\u0142a pani Marzysz. Feliks zabiera\u0142 g\u0142os w wielu sprawach i zwr\u00f3ci\u0142 na siebie jej uwag\u0119. Dodatkowo, jako kierownik szko\u0142y, zaprosi\u0142 j\u0105 do siebie do domu na obiad. Podczas posi\u0142ku zapyta\u0142a, czy nie chcieli by si\u0119 przeprowadzi\u0107 pod Warszaw\u0119, bo zwalnia si\u0119 posada kierownika szko\u0142y we W\u0142ochach. Karczmarczykowie oczywi\u015bcie zainteresowali si\u0119 t\u0105 propozycj\u0105.<\/p>\n

We\u017a t\u0119 szko\u0142\u0119<\/em><\/strong><\/p>\n

Z Wyszkowa wyjechali kiedy ich syn mia\u0142 dwa miesi\u0105ce w 1948 roku. Wraz z nimi wyjecha\u0142 nauczyciel Tadeusz Ko\u0142dras (wdowiec z c\u00f3rk\u0105) oraz m\u0142ody nauczyciel \u015bpiewu, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 ch\u00f3r. Pocz\u0105tkowo mieszkali w jednej z klas, bo poprzedni kierownik jeszcze nie zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 wyprowadzi\u0107. Po dw\u00f3ch latach posad\u0119 kierownika w Pa\u0144stwowej Szkole Podstawowej nr 95 we W\u0142ochach po m\u0119\u017cu obj\u0119\u0142a Agata, Feliks natomiast zosta\u0142 inspektorem o\u015bwiaty, a nast\u0119pnie kierownikiem innej nowo wybudowanej szko\u0142y we W\u0142ochach. W latach 1964-1966 likwidowano szko\u0142\u0119 numer 95 i Agata wybra\u0142a sobie jako nast\u0119pne miejsce pracy szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 przy liceum S\u0142owackiego na ulicy Wawelskiej. Inspektorat si\u0119 jednak na to nie zgodzi\u0142 i zosta\u0142a kierownikiem szko\u0142y numer 175 na ul. Trzech Budrys\u00f3w. Agata uwa\u017ca\u0142a, \u017ce nie jest przygotowana na tak znacz\u0105ce wyzwanie. To by\u0142a du\u017ca szko\u0142a, dodatkowo opanowana przez wiele nieprawid\u0142owo\u015bci. Poprzedni dyrektor mia\u0142 romans z jedn\u0105 z nauczycielek, inne nauczycielki podobno chodzi\u0142y do fryzjera podczas lekcji, a jedna z nich ca\u0142y czas bra\u0142a zwolnienia, bo je\u017adzi\u0142a na handel do Bu\u0142garii. Feliks powiedzia\u0142 wtedy \u017conie\u00a0 \u2013 We\u017a t\u0119 szko\u0142\u0119, cokolwiek zrobisz w tym ba\u0142aganie, to i tak b\u0119dzie dobrze<\/em>. Od 1966 roku zamieszkali na osiedlu Rakowiec nieopodal nowej szko\u0142y. Na emerytur\u0119 pani Agata przesz\u0142a w 1971 roku. W\u0142adys\u0142aw Feliks Karczmarczyk zmar\u0142 w 1978 roku.<\/p>\n

\"3\"

W\u0142adys\u0142aw Feliks Karczmarczyk – lata 50.<\/p><\/div>\n

Pani Agata dochowa\u0142a si\u0119 trzech wnuczek i dwojga prawnucz\u0105t. O swoim podesz\u0142ym wieku nie m\u00f3wi zbyt wiele. Zaznacza, \u017ce rodzina od strony matki by\u0142a co prawda d\u0142ugowieczna, ale nikt nie \u017cy\u0142 tak d\u0142ugo jak ona.<\/p>\n

\n

\u2013 W jaki spos\u00f3b ja tych stu lat do\u017cy\u0142am, to nie mam poj\u0119cia, w og\u00f3le si\u0119 nie stara\u0142am. Wiod\u0142am skromne \u017cycie. M\u0142odo\u015b\u0107 sp\u0119dzi\u0142am g\u0142\u00f3wnie na r\u00f3\u017cnych stancjach. Widocznie przys\u0142u\u017cy\u0142o mi skromne jedzenie i abominacja do lekarstw. <\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n

\"Piotr

Piotr P\u0142ochocki<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Tygodnik Wyszkowiak – Nr 39, 27 wrze\u015bnia 2016<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Karczmarczykowie \u2013 rodzina dobrego krawca W\u0142adys\u0142aw Feliks Karczmarczyk urodzi\u0142 si\u0119 w Makowie Mazowieckim, gdzie jego ojciec W\u0142adys\u0142aw by\u0142 krawcem (matka \u2013 Zenobia z Sitarskich). Mia\u0142 czterech syn\u00f3w. Najstarszy by\u0142 Mieczys\u0142aw Jerzy (ur.1905) – oficer w 13 pu\u0142ku piechoty w Pu\u0142tusku, wojn\u0119 sp\u0119dzi\u0142 w oflagu Murnau, potem W\u0142adys\u0142aw Feliks (ur.1907), nast\u0119pnie Stanis\u0142aw Wojciech (1910-1996), kt\u00f3ry sko\u0144czy\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[10,12,13,14,15,16,18,19,20,21,38,42,55],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=68"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1620,"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68\/revisions\/1620"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=68"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=68"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wyszkowskaatlantyda.mazowsze.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=68"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}